1-در آغاز تورات آمده که خداوند جهان را در شش روز آفرید وروز هفتم آرامش یافت وانروز سبت نامیده شد(شنبه)

2-زمانیکه پیامبر اسلام به پایان عمر نزدیک بود بمنزل رفت وامور را بد یگران سپرد ومردم را با فقدان خود عادت داد وعلی بر بالین او بود

3-امام راحل پس از پیام نوروزی 1368 دیگر در هیچ جا ظاهر نشد وکلامی نگفت وخطی ننوشت بگواه صحیفه نور تا در 14 خرداد جهان را بدرود گفت

4-استاد دکتر محمود حسابی خود را از دانشکاه باز نشسته نمود وبه زادگاه خود تفرش رفت وتا پایان عمر در انجا زیست وبدرود حیات گفت

5- نلسون ماندلا پس از 27 سال زندان چون در مقام ریاست جمهوری قرار گرفت پس از پایان یک دوره چهار ساله خود را کنار کشید ودر سکوت مشغول زندگی است وکار را یاران او دنبال میکنند

6-هنری کیسینجر مغز متفکر غرب با داشتن توان کاری از نظرها پنهان وبکار دیگر مشغول است

اینها مواردی از کناره گیری انسانهای بزرگ از کار ظاهری این دنیایند.

اما در کشور ما کار برعکس است

امام جمعه ای که در همان اول انقلاب میبایست باز نشسته شود هنوز پس از 31 سال سخنوری میکند

خطیب دیگری که توان راه رفتن ندارد زیر بغل اورا میگیرند واورا به منبر میرسانند

سیاستمداری که اب دماغ او جاریست هنوز در رهبری گروه سیاسی است

ظاهرا ما از دیگران تجربه نمی اموزیم وفقط واعظیم

البته بنده علت این امر را یافته ام ایرا ن کشوری است که سالها تحت سلطه پادشاهان وخلفاء بوده وخوی سلطنت وخلیفه گری در خون ماست

دوست داریم تا لحظه مرگ مورد توجه همگان قرار بگیریم وتاج کیانی وشنل سلطانی تالحظه مرگ بر سر وتنمان باشد وشاید هم با خود بگور ببریم

ایا این همان خوی خود پرستی ودنیا طلبی وخود محوری نیست؟

اینجانب پس از۴۵ سال کار(۱۳سال درودگری و۳۰ سال کار اداری) سرانجام درسال۷۷ بازنشسته شده وحاضر نیستم کاخ رهبری وریاست جمهوری جهان را بر کار فعلیم ترجیح دهم.